Arnhem en Nijmegen willen rechtvaardige en inclusieve steden zijn. Tegelijkertijd drukt een enorme bouwopgave op beide steden, waarbij er in hoog tempo woningen bijgebouwd moeten worden.

Hoe kun je ervoor zorgen dat de woningbouwopgave mensen niet alleen letterlijk, maar ook figuurlijk nader tot elkaar brengt? En welke rol kunnen ontwerpend onderzoek en verbeeldingskracht innemen om die toekomst vorm te geven?